Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wyzwania. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wyzwania. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 3 marca 2014

Językowe podsumowanie lutego

Tak, jak pisałam miesiąc temu, postanowiłam wrócić do mojego ulubionego języka, czyli francuskiego. Początkowo plan zakładał, że przeznaczę na jego naukę jeden, konkretny dzień tygodnia, czyli niedzielę. To mój w całości wolny dzień, więc mogłabym "nadrobić" braki z całego tygodnia. Przyznaję się, że był to jednak niemądry pomysł, bo praca nad językiem tylko raz w tygodniu, choćby nawet całe 12 godzin, zda się na nic. Aż mi jest wstyd za siebie. Przyświecał temu jednak szczytny cel: miałam się skupić na nauce norweskiego, a francuski jedynie "szlifować". Bardzo mądre!

Na szczęście w miarę szybko się opamiętałam i próbowałam wygospodarować choćby absolutne minimum dziennie na każdy z języków. Ale plan (marzenia) sobie, a życie sobie. Często okazywało się to niewykonalne albo zwyczajnie brakowało sił lub chęci.

Jak wyglądały moje kontakty z językami? Z francuskim nie było źle. Prawie codziennie bawiłam się z Duolingo i od czasu do czasu skakałam po różnych stronkach. Gorzej sytuacja przedstawiała się z norweskim. Nawet nie będę wchodzić w szczegóły. Tempa nabrałam dopiero w drugiej połowie miesiąca. Zaglądałam do linków z górnej części listy, ale przede wszystkim zaczęłam przygodę z Memrise.

Co dalej?

Jak wreszcie zasiadałam do nauki, to zawsze ciągnęło mnie do francuskiego. I zaczynało się skakanie po stronach, blogach, od słówka do słówka, od linku do linku. Na norweski zostawało bardzo malutko czasu, jeśli w ogóle. Kontynuacja nauki francuskiego jest więc oczywistością. Co jednak z norweskim?
Nie sprawia mi on tyle radości, co francuski, ale nie czuję też do niego niechęci. Dlatego chcę nadal się go uczyć, ponieważ:
1. Czuję, że chcę ;) Podoba mi się jako język i chcę go nadal odkrywać.
2. Nie chcę zaprzepaścić tego, co już zrobiłam i - chcę go nadal odkrywać. Wiem, że gdyby tu pojawiła się tylko pierwsza część zdania, dalszy wysiłek nie miałby sensu. Już to przerabiałam (z niemieckim).
3. Wiążę z nim pewne plany, a może raczej na razie tylko pomysły...
4. Mam przeczucie, że jeszcze może mi się przydać/mogę go potrzebować.

Plan na marzec

Moje wyobrażenia na temat przyszłości cały czas ewoluują. Chciałabym się jednak skupić na norweskim. Widzę w nim większe możliwości i jest znacznie łatwiejszy niż francuski. Zamierzam nadal korzystać z materiałów dostępnych na Internecie, a moja lista linków wciąż rośnie. Bardzo polubiłam Memrise - na razie korzystam z jednego kursu, ale chciałabym zwiększyć liczbę. Myślę też nad zakupem jakiejś książki do gramatyki, bo z tym w Internecie najbiedniej. Postaram się robić cokolwiek każdego dnia, choćby po 15 minut. Mam nadzieję, że się uda, bo tylko konsekwencja daje szanse na widoczne efekty.

Nie zamierzam też porzucać francuskiego, ale potraktować go bardziej na zasadzie hobby. W tygodniu zamierzam nadal robić jedną lekcją na Duolingo. W weekendy chciałabym zająć się grubszymi rzeczami, czyli czytaniem, słuchaniem, pisaniem.

Co już umiem

Tym razem ciężko jest mi podsumować, czego nauczyłam się w drugim miesiącu przygody z norweskim. Korzystałam z tego, co mi akurat wpadło w rękę lub na co miałam ochotę, no i niestety nie zawsze dokładnie, tzn. np nie zagłębiałam się w zagadnienia gramatyczne (choć powinnam). 


poniedziałek, 3 lutego 2014

Projet: français - start i lista linków

Wspominałam już, że uczyłam się kiedyś francuskiego - dokładniej do czerwca 2013 roku, kiedy to skończyłam moją studencką przygodę. To piękny język i nie chciałabym go zapomnieć, a wręcz przeciwnie - chcę poszerzać swoją wiedzę i doskonalić umiejętności. Dlatego postanowiłam wprowadzić francuski do mojego tygodniowego planu jazdy. Na początek przeznaczę na ten język poniedziałki, a od połowy lutego prawdopodobnie niedziele. Nie będzie więc wpisów z serii prosjekt: norsk w te dni.

sta.uwi.edu


Cel

Obecnie moją znajomość francuskiego określam na coś pomiędzy A2 a B1. O poziomach biegłości językowej wg Rady Europy można poczytać np. TUTAJ. Jest tam też ciekawa tabelka, z której wynika, że uczeń - oczywiście zależnie od "indywidualnych chęci i predyspozycji" i uczęszczający na kurs organizatora (za granicą, czyli nauka praktycznie 24h) - może przejść z poziomu miedzy podstawowym a średnio-zaawansowanym - czyli mniej więcej ja z francuskim - na B2 w ciągu zaledwie około 10 tygodni! Idąc dalej: nabranie biegłości z poziomu zerowego to kwestia jedynie 32 tygodni, czyli około pół roku (czytaliście już mój wpis "Chris Lonsdale - język w 6 miesięcy"?). 

Wróćmy do rzeczywistości :) Pierwszy rok studiów dał mi bardzo wiele, ale już na drugim z różnych przyczyn niestety zwolniłam tempo. Czytanie i pisanie idzie mi trochę lepiej niż rozumienie ze słuchu i mówienie, więc wiem, że muszę szczególnie popracować nad tymi umiejętnościami. Dużo pracy czeka mnie nad słownictwem i gramatyką, która jest wg mnie naprawdę trudna i wymaga wielu ćwiczeń. 

Do końca roku chciałabym osiągnąć pewne B1 i przynajmniej zbliżyć się do poziomu B2, a w 2015, pewnie dopiero w drugiej połowie, być może zdawać egzamin z francuskiego.

Zamierzam korzystać z poniższych materiałów: 

1) telewizja, wiadomości, reportaże
2) radio
3) seriale, bajki
4) blogi i strony do nauki francuskiego
5) blogi do poczytania
6) fora, czaty

7) inne

Jest z czego wybierać! Gramatykę mam zamiar przypominać sobie głównie z notatek ze studiów. Po prawej stronie znajdziecie stronkę z odmianą czasowników (la conjugaison), z której korzystam - oczywiście wtedy, gdy nie mam pod ręką Bescherella :)

Może ktoś z Was zna i poleci jakąś ciekawą stronkę?


sobota, 1 lutego 2014

Podsumowanie stycznia

Styczeń, głównie pierwsze trzy tygodnie traktowałam jako okres próbny mojego wyzwania, czyli nauczenia się języka norweskiego na poziomie (przynajmniej) A2. Krążą różne opinie na temat wyrabiania w sobie nawyku, jedni podają 14 dni, inni 21, inni 28. Ja przyjęłam tym razem ten środkowy wariant, ale w styczniu chciałam też znaleźć odpowiedź na pytania: Czy rzeczywiście chcę się uczyć tego języka? Czy on mi się przyda? Czy mi się podoba? Przyszła pora, aby podsumować ten miesiąc.

Muszę przyznać, że te 4 tygodnie zachęciły mnie do nauki wybranego języka. Przekonałam się, że jest ładniejszy i łatwiejszy niż się spodziewałam (przynajmniej na podstawowym poziomie). Polubiłam jego brzmienie i to, że jest tak podobny do języków, z którymi wcześniej miałam kontakt. Owszem, zdarzały się dni, kiedy nie udało mi się trzymać wyznaczonego planu nauki i przez kolejne dni musiałam nadrabiać z materiałem, ale to raczej ze względu na inne zajęcia niż niechęć i brak motywacji. Każdego dnia starałam się chociaż chwilkę "poflirtować" z norweskim, np. czytając słówka lub słuchając nagrań z książeczki wyd. Edgard.

Po pierwszym miesiącu nauki znam:
  • wymowę norweskich głosek 
  • liczebniki główne 0 - 1000
  • wiele podstawowych zwrotów, jak pytanie o samopoczucie
  • dni tygodnia i nazwy miesięcy
  • odmianę czasowników "być" i "mieć" 
  • wyrażenia czasu
  • zasady tworzenia liczny mnogiej rzeczowników
  • rodzajniki rzeczowników
  • słownictwo z zakresu: rodzina, dom/mieszkanie, jedzenie i picie, praca i zawody (jeszcze do wyćwiczenia)

Po pierwszym miesiącu nauki potrafię:
  • witać się i żegnać
  • opowiedzieć o sobie (imię nazwisko, wiek, gdzie mieszkam) oraz zapytać inną osobę o to samo 
  • powiedzieć, że nie rozumiem, poprosić o powtórzenie lub mówienie wolniej
  • liczyć do 1000, podawać cenę 
  • poprosić o pomoc
  • przeprosić, podziękować
  • pochwalić jedzenie, dzieci, dom
  • tworzyć zdania z czasownikami "być" i "mieć"
  • tworzyć twierdzenia, pytania i przeczenia w czasie teraźniejszym oraz odpowiadać na pytania
  • wskazać i zapytać o godzinę
  • podać dni tygodnia, powiedzieć, jaki dzień jest dziś, jaki był lub będzie
  • odmieniać rzeczowniki

Takie podsumowanie to świetna motywacja do dalszej pracy - widzę, jak dużo nauczyłam się i poznałam języka przez zaledwie miesiąc, dlatego planuję robić je regularnie.

Plan na luty

Pierwsze dwa tygodnie chcę przeznaczyć na kontynuowanie takiej formy nauki, jaką stosowałam dotychczas, czyli ćwiczenia gramatyczne, słownictwo, czytanie i słuchanie z Internetu. Do tego wciąż zamierzam rozmawiać ze znajomą Norweżką.

W połowie lutego wracam do pracy, więc spodziewana zmiana harmonogramu dnia wymusza zmianę trybu nauki. Zamierzam przerzucić się na klartale.no - czytać i tłumaczyć teksty, a na ich podstawie uczyć się słownictwa i poznawać gramatykę, oraz słuchać nagrań z tej strony. Mówienie ograniczę do rozmów ze sobą samą (odsyłam do wpisu o Sidzie Efromovichu) i spróbuję zacząć myśleć po norwesku, może uda się też pogadać ze znajomą na Skypie. Rozważam zakup jakiejś porządnej książki z ćwiczeniami do gramatyki.

Podsumowując, zamierzam kontynuować moje wyzwanie, a za miesiąc znów przyjrzeć się mu bliżej: zastanowić, czy nadal sprawia mi to przyjemność, ocenić postępy i zrobić plan na kolejny miesiąc.



piątek, 31 stycznia 2014

Zaczynam od nowa po nowemu

Dzień dobry lub dobry wieczór :) 

Część z Was już mnie zna z poprzedniego bloga. Zmieniłam się, tak jak moje życie, i poczułam, że formuła starego bloga już mi nie odpowiadała, nie pasowała do mnie i w jakimś sensie męczyła. Sporo czasu zajęło mi, zanim odnalazłam swoje nowe miejsce w blogosferze - właśnie tutaj. Jest ono znacząco różne od poprzedniego. Nowy blog jest inny z zewnątrz, zawiera też inne treści, ale w środku wciąż siedzi ta sama osoba, choć pisząca już pod innym imieniem. 

Tak, mój nowy blog przechodzi jedną metamorfozę za drugą. Na początku miał być zorientowany na języki obce i ich naukę, jedynie luźno traktując codzienność. Później dałam się porwać blogom rozwojowym, które obecnie święcą tryumfy. Przyjrzałam się jednak mojemu życiu oraz światu i ludziom dookoła mnie, i uderzyła mnie jedna myśl: za czym tak pędzimy? Dlaczego chcemy pokonywać kolejne przeszkody i walczyć z ograniczeniami? Czy aż tak zależy nam, aby być lepszymi od siebie samych? No i gdzie w tym wszystkim czas dla nas? Dla naszych rodzin, nas samych? Czy goniąc za szczęściem przypadkiem nie pozwalamy mu minąć nas?

Życie zaczyna się po trzydziestce. Tak mówią. Mi zostało do niej jeszcze kilka miesięcy. Ale zacznę nowy etap już teraz. Robię krok na przód. Nie będzie tutaj mojej codzienności w formie, w jakiej pojawiała się na poprzednim blogu i krążyła wokół przygotowań do ślubu, studiów, pracy i życia od weekendu do weekendu. 

Ten blog, to wyzwanie, bo chcę w nim dokumentować moje chwytanie chwil i celebrację życia rodzinnego. To mój mały, prywatny kawałek blogosfery, do której Was zapraszam. Dziękuję za każde odwiedziny i komentarze. 


PS. Szablon stworzyła dla mnie Vea z bloga Vea Loveliness. 


wtorek, 28 stycznia 2014

Chcę, więc mogę

Do wiosny już tylko 52 dni!

Jak już wspomniałam, ostatnio złapałam zajawkę na blogi lifestylowe. To w nich przepadam na długie godziny w porach, kiedy powinnam już smacznie spać (moja cera pięknieć, a organizm regenerować się).  Niesamowicie wciąga mnie 90% ich treści (z komentarzami włącznie). Jak tylko skończę czytać jeden post, to odświeżam swój pulpit bloggera, by zobaczyć, czy któraś dziewczyna (tak, to nasza domena :D) dodała coś nowego. I tak czytam i czytam, czasem komentuję, ale na tym koniec. No i jeszcze się zastanawiam: Jak te dziewczyny znajdują na to wszystko czas? Jak im się CHCE??

A no właśnie. Mnie też się kiedyś CHCIAŁO. Biegałam 3-4 razy w tygodniu na fitness - po 8 godzinach za biurkiem, u koleżanek zyskałam miano "hardcore", w soboty na lekcje francuskiego i jeszcze sama udzielałam korków z angielskiego.Oprócz tego wyszukiwałam nowe przepisy, gotowałam, piekłam. Miałam też czas na długie rozmowy na Skype. A później poszłam na studia i ze starych aktywności zostało tylko gotowanie i Skype, ale dołączyła nauka, głównie francuskiego. Wtedy miałam dużo (nawet bardzo dużo) zajęć, a mimo to potrafiłam się zmobilizować i robić jeszcze więcej. Po ślubie i wyjeździe popadłam w jakiś marazm.

Niedawno trafiłam na wspaniałego bloga równie wspaniałej Gosi Zimniak. Można powiedzieć, że w jakimś sensie jest to blog opisujący styl życia - młodziutkiej, aktywnej i niesamowicie pracowitej dziewczyny. Tym razem jednak nie zrobiłam tak, jak zazwyczaj i zamiast dodać go do obserwowanych, zaczęłam czytać: nowe wpisy, dział o mnie i pozostałe strony. Może skusiła mnie niewielka jeszcze ilość wpisów. Tego wieczoru pochłonęłam cały listopad z archiwum bloga, ale aż nie mogłam się doczekać kolejnego dnia, kiedy zamierzałam przejść przez grudzień. Każdy wpis czytałam w wielkim skupieniu - tak mnie pochłaniały! Do najlepszych fragmentów wracałam po kilka razy i rozważałam, urywki cytowałam głośno mężowi. Podziwiałam też piękną grafikę. I spisałam sobie plan następnego dnia :)

Położyłam się spać z głową pełną informacji - niby znanych, ale z jakiejś przyczyny docierających do mnie na nowo, z większą siłą rażenia. Nic dziwnego, że tej nocy nie mogłam zasnąć. Prawie fizycznie czułam burzę w moim mózgu. I wierzcie lub nie, wpadłam na przynajmniej kilka nowych pomysłów! No przynajmniej tyle zapamiętałam. Miałam ochotę obudzić męża i od razu mu je przedstawić, ale nawet moje wiercenie się w łóżku nie wyrywało go z głębokiego snu.

Pomimo zarwanej nocy pierwszy raz od kilku tygodni udało mi się wstać 2 godziny wcześniej niż normalnie sobie ostatnio zwykłam sypiać. Zadziałały tylko 3 rzeczy: blog Gosi, mój plan i budzik. Ileż ja razy robiłam mocne postanowienie wczesnego wstawania! Ileż razy nastawiałam budzik, a rano wyłączałam alarm i obracałam się na drugi bok! Tego dnia jakby nigdy nic - wstałam. Co prawda nie do końca udało mi się zrealizować mój plan, ale i tak jestem z siebie dumna, a wieczorem nie kładłam się z poczuciem kolejnego zmarnowanego dnia.

Jest takie przysłowie: "Kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje'". I dał! Nareszcie pomyślnie załatwiłam pewną sprawę. Dostałam też zaproszenie do mojej pierwszej ankiety internetowej. Tak, prawie miesiąc temu, w desperackich próbach poszukiwania źródeł zarobku, zarejestrowałam się na jednej stronie, ale dotąd jakoś nie kwapili się skorzystać ze mnie, a tu proszę. Nawet mojemu mężowi (który ze mną wstał wcześniej) ten dzień również przyniósł dwie znakomite wiadomości. Zgodnie stwierdziliśmy, że wylegiwanie się rano nie ma sensu i zrywamy z tym nawykiem.

Czasem człowiek potrzebuje takiego kopa, żeby ruszyć z miejsca. A do niego są potrzebni ludzie pełni energii, samozaparcia, ambicji, którzy swoim przykładem udowadniają, że chcieć, to móc. Oby takich więcej wokół nas - tego każdemu życzę. Bo optymizm jest zaraźliwy (tak, jak pesymizm). Zarażajmy nim siebie nawzajem, motywujmy się, inspirujmy, podnośmy poprzeczkę, budźmy się z chęcią do działania. A wampiry energetyczne i pesymiści niech idą spać :)


poniedziałek, 13 stycznia 2014

Jak zamierzam uczyć się norweskiego

Dziś chcę podsumować wnioski, jakie w poprzednich postach wyciągnęłam z mojej nauki angielskiego i francuskiego, aby następnie móc wykorzystać je w nauce norweskiego.

1. Chcieć i wierzyć, że mi się uda, stawiać sobie kolejne cele, podnosić poprzeczkę, rozwijać w sobie pasję, ale też dużo i systematycznie pracować (tego nie zastąpi nic!).

2. Od początku pracować nad wszystkimi 4 umiejętnościami (słuchanie, mówienie, czytanie, pisanie).

3. Uczyć się wyrażeń/zdań - i przy okazji w naturalny sposób poznawać gramatykę - a nie wyrwanych z kontekstu słówek.

4. Zaplanować naukę tak, by "lekcje" były nie za długie, ale regularne.

5. Znaleźć nauczyciela (np. native speakera).

Na tych 5 zasadach chcę oprzeć moją naukę norweskiego w tym roku. Sprawdziły się wcześniej, więc myślę, że sprawdzą się i tym razem. Jedynym minusem, jaki w nich zauważam, to czas - możliwość komunikacji pojawiała się dopiero po kilku latach nauki. Tym razem wyznaczyłam sobie tylko rok. 
www.crossed-flag-pins.com

Gdy przystępowałam do mojego wyzwania, przeczytałam (i nadal czytam) na necie sporo na temat samodzielnej nauki języków obcych. Proponowanych jest wiele metod, ale każda ma jakieś niedociągnięcie. Postanowiłam więc odwołać się do czegoś, co już potwierdziło swoją skuteczność. Mam tu na myśli sposób nauki, jaki stosują poligloci. Czy mogą istnieć lepsi nauczyciele niż oni? Szczegóły wkrótce.

Jeszcze dwie uwagi, zanim przejdę do nauki: 
  • Rok to jednak bardzo długo. Aby nie przygnieść siebie i swojej motywacji tak odległym czasowo celem, póki co zrobiłam plan (jedynie i aż) na najbliższy miesiąc. Po 30 dniach zweryfikuję go i zrobię kolejny na luty. 
  • Przed podzieleniem się moim wyzwaniem z Wami testowałam go przez 21 dni: jeśli przez ten czas uda mi się wytrwać, to nauka wejdzie mi w nawyk i jest szansa, że zrealizuję mój plan. Taką podpowiedź dotycząca postanowień znalazłam w Internecie. 
Dobrze, koniec teorii, czas na praktykę. Ja ruszam już dziś, a Ty? :-)


piątek, 10 stycznia 2014

Prosjekt: norsk - motywacja, cel i plan działania

Przed rozpoczęciem nauki konkretnego języka obcego należy rozpoznać i określić swoją motywację. Gdy musisz się nauczyć języka, polecam kurs lub lekcje prywatne. Zewnętrzna motywacja (metoda kija i marchewki) będzie bodźcem do kontynuowania wysiłku. Gdy jednak chcesz się uczyć (bo chcesz wyjechać, dostać nową/lepszą pracę, interesuje Cię kraj, poznałeś/aś kogoś interesującego), wtedy masz w kieszeni wszystko, czego potrzeba (chęć, motywację, czas), by podjąć naukę samemu.

Moim celem jest opanować język norweski w stopniu komunikatywnym w ciągu najbliższego roku, to znaczy porozumiewać się na podstawowe tematy z życia codziennego - takie A2, czyli bez ciśnienia, a jak się uda więcej, to super. W międzyczasie zamierzam wyznaczać sobie mniejsze, stopniowe cele, np. do marca chciałabym poznać 4 lub 5 podstawowych czasów, aby móc mówić nie tylko o teraźniejszości, ale też przeszłości i przyszłości.

Bazując na mojej wiedzy ze studiów i pracy nauczyciela, a przede wszystkim na własnych doświadczeniach w nauce języków, opracowałam sobie plan działania. Na razie tylko na najbliższe miesiące, a w trakcie nauki będę dostosowywać go do swoich potrzeb.

Aby móc komunikować się w języku (pisemnie i ustnie), konieczna jest znajomość słownictwa i w pewnym stopniu gramatyki. Bez nich nie wypowiemy ani słowa czy zdania :-) Gdy opanujemy już choćby niewielki ich zakres, możemy zacząć słuchać (i trochę rozumieć), mówić, czytać i pisać. Dlatego też najbliższe tygodnie planuję poświęcić na naukę słownictwa i gramatyki, oczywiście przy użyciu wszystkich 4 wymienionych zdolności, ale wprowadzając je stopniowo.

O metodach napiszę w kolejnym poście, ale niedługo zamieszczę wpis z listą stron i blogów, z jakich korzystam lub zamierzam korzystać.

Chcę jeszcze raz podkreślić, że nie jest to blog, z którego można się nauczyć języka norweskiego, bo sama dopiero zaczynam moją przygodę z nim. Nie będę więc potrafiła odpowiedzieć na pytania i mogę robić błędy (aczkolwiek postaram się ich unikać). Ten blog z założenia ma służyć przede wszystkim mnie samej, ale być może też innym osobom do tego, by w trakcie nauki podążać określoną trasą do celu. Ową trasę wytyczam sama, ale korzystając z przewodników - czyli blogów i stron do nauki norweskiego. Bardzo mile widziane będą drogowskazy, czyli komentarze od osób już znających ten język. 

Ruszajmy w drogę! :-)

http://www.123rf.com/clipart-vector/hiker.html
www.123rf.com