Biegnąc pewnego zwykłego ranka przez Bonarkę wyłapałam z głośników porywającą, lekko jazzującą (znów!) piosenkę i ciekawy głos. Moje pierwsze skojarzenie to Duffy, ale głos jednak nie do końca mi pasował. Zapamiętałam mały kawałeczek tekstu, żeby później sprawdzić tytuł i wokalistkę w google. I wyskoczyło to:
Śliczna, seksowna Aurea pochodzi z Portugalii, gdzie jest prawdziwą gwiazdą. Jej albumy i piosenki długo utrzymują się na pierwszych miejscach list przebojów - i nic w tym dziwnego, bo każdy utwór jest prawdziwą perełką, dopracowaną pod każdym względem. Również krytycy pozytywnie wypowiadają się na temat głosu i twórczości młodej wokalistki.
Pierwszym singlem 26-letniej Aurei był "Okay, alright" (2008 rok), który stał się hitem i został wykorzystany jako ścieżka dźwiękowa pewnej portugalskiej telenoweli. Bardzo miły kawałek do pobujania się.
Jej muzyka określana jest jako soul z domieszką pop. Oprócz wspomnianej Duffy, porównywana jest też do samej Arethy Franklin, Dusty Springfield, The Supremes czy Amy Winehouse, które, jak sama przyznaje, są dla niej inspiracją. Na debiutanckiej płycie znajduje się nawet jej wersja "Be my baby" zespołu Ronettes.
W swoich utworach Portugalka opowiada głównie o skomplikowanych relacjach damsko-męskich, często inspirowanych własnymi doświadczeniami. W poniższym utworze wyraźnie słychać wpływy amerykańskiego soulu lat sześćdziesiątych (kocham!):
Aurea śpiewa wyłącznie po angielsku. Dotąd wydała trzy płyty: "Aurea" (2010), "Ao Vivo no Coliseu dos Recreios" (2011, płyta koncertowa) oraz "Soul Notes" (2012). Ta ostatnia jest znacznie dojrzalsza niż debiutancka. Tak mówią krytycy, tak uważam też ja.
Jedną z moich ulubionych piosenek i kreacji Aurei jest "Scratch my back" (z płyty "Soul Notes"). Teledysk jest świetny!
Uwielbiam również ten kawałek ("Soul Notes") - pełen emocji, dynamiczny, pięknie eksponujący wokalne możliwości wokalistki:
Na YT są filmiki z pełnymi albumami Aurei. Można się zasłuchać i nie trzeba przełączać :)
Jaki morał z tego wpisu? Najlepsze rzeczy przytrafiają nam się przypadkiem. I jeszcze taki, że Bonarkowy dj ma bardzo dobre nagrania ;)
Wygląda na to, że polubiłam jazz. Po Melody Gardot zasłuchałam się w utworach jazzmana pochodzącego z Francji, niestety nieżyjącego już, Henri'ego Salvadora.
Szczególnie przypadły mi do gustu kompozycje z płyty "Chambre avec vue" ("Pokój z widokiem"), wydanej w 2000 roku, czyli kiedy muzyk był już starszym, 83-letnim panem. Tak brzmi utwór tytułowy:
Muzyk urodził się w Gujanie Francuskiej i wpływy południowoamerykańskie
są wyraźne w jego muzyce. Bardzo często rozbrzmiewają w nich dźwięki gitary akustycznej i
instrumentów strunowych, charakterystycznych dla brazylijskiej bossa
nowy, jak np. w tej kompozycji:
Jego nastrojowe, czasem melancholijne ballady są jak kołysanki. Koją, uspokajają, ale też napełniają optymizmem.
Poniższe utwory pochodzą z nowszej płyty, z 2006 roku, ostatniej wydanej za życia muzyka. Zatrzymaj się, posłuchaj i odpłyń gdzieś daleko stąd...
Nie byłabym sobą, gdybym nie wyszukała czegoś o miłości. Chociaż wg mnie większość utworów Salvadora świetnie nadaje się na romantyczne, nastrojowe wieczory we dwoje, to taki tekst dopełnia całości: "Tu sais je vais t'aimer tous les jours de ma vie" - wiesz, że będę cię kochać przez wszystkie dni mojego życia.
Zamierzałam ten wpis opublikować w walentynki, ale nie zdążyłam. To nic, madame Sarkozy śpiewa o miłości tak pięknie, że warto o niej wspomnieć i bez okazji.
O Carli Bruni usłyszałam pierwszy raz dawno temu, kiedy oglądałam film o niej, jej życiu i karierze. Wtedy ta śliczna i zgrabna Włoszka z pochodzenia oczarowała małą dziewczynkę. Kiedy po latach dowiedziałam się, że nagrała płytę, byłam bardzo ciekawa, jak sobie radzi jako wokalistka (i autorka utworów!). I znów mnie zachwyciła. Ma charakterystyczny, ciepły, kojący głos. Jej piosenki są nastrojowe, romantyczne i delikatne jak płatki róży. Dużo w nich gitarowych dźwięków.
Jak dotąd Carla wydała trzy albumy, z których najsłynniejszy jest pierwszy, francuskojęzyczny "Quelqu'un m'a dit" ("ktoś mi powiedział"). Z niego pochodzi jej największy, tytułowy przebój i zarazem chyba mój ulubiony utwór. Bardzo lubię także te piosenki: "J'en connais" (znałam ich/takich), "Le Toi Du Moi" (hmm, jak to będzie po polsku?) i "Tout la monde" (cały świat). Cała płyta jest bardzo nastrojowa, kobieca. Tym razem jednak nie pokuszę się o tłumaczenie :)
Drugi album, "No Promises", to zbiór anglojęzycznych utworów, do których słowa pochodzą w wierszy nieżyjących poetów.
Na trzecim albumie, francuskojęzycznym "Comme si de rien n'était", znalazła się jedna piosenka po angielsku. Posłuchajcie "You Belong To Me" Boba Dylana w wykonaniu Carli:
Dla mnie jej wykonanie jest chyba lepsze niż oryginał! A Wam jak się podoba?
Najnowszy album, "Little French Songs" (z 2013 roku) także składa się z francuskojęzycznych utworów. Tym razem słychać, że Carla bawi się muzyką, miesza style.
Przepadam za piosenką "Chez Keith et Anita" ("u Keitha i Anity"), a także za teledyskiem do niej:
W jednym z utworów wokalistka śpiewa o swojej miłości do Francji, ale w jej ojczystym języku, czyli włoskim. Choć "Dolce Francia" jest jak kołysanka, to i tak wolę Carlę po francusku :)
Utwory Carli Bruni świetnie nadają się na romantyczne wieczory we dwoje. Jeśli obydwoje znacie francuski, to już idealnie. Wtedy przy dźwiękach muzyki możecie sobie mówić: "Toi tu es le sang et moi la veine, T'es le jamais de mon toujours, T'es mon amour t'es mon amour" :)
A jak nie, to można nauczyć się wybranych fragmentów na pamięć i wtórując wokalistce, szeptać je mężowi do ucha. W końcu jaki język lepiej nadaje się do miłosnych wyznań niż francuski :)
Czy znacie tę panią? Jeśli nie, to najwyższa pora poznać, bo wygląda na to, że zyskuje coraz większą popularność w naszym kraju (widziałam jej teledyski na kilku blogach). I słusznie! Ta Amerykanka z Pensylwanii jest buddystką, zwolennikiem makrobiotycznej diety i popularyzatorką terapii przez muzykę. Śpiewa, pisze teksty, gra na pianinie i gitarze. Wydała 3 albumy.
Nie przepadam za jazzem, ale uwiódł mnie głos tej wokalistki. Jej utwory to bardzo kobiece, refleksyjne, trochę smutne muzyczne opowieści. Wpasowały się w mój styczniowy nastrój.
Dziś chciałabym Wam w skrócie pokazać, jak i o czym śpiewa Melody. Nasza "znajomość" rozpoczęła się od tej piosenki i jak dotąd pozostaje moją ulubioną:
W tym utworze Melody opowiada o mężczyźnie, który zjawia się w jej życiu "at such a perfect time" (poprzednia nieszczęśliwa miłość? samotność?), uwodzi ją spojrzeniem, pocałunkami i silnymi ramionami. Pomimo, iż ów osobnik nie ma zbyt dobrych opinii, jego "heart is as black as night", ciężko jest jej się oprzeć jemu i wie, że jeśli pozwoli mu zostać w swoim życiu, straci dla niego głowę, będzie "bound do lose [her] mind". W tym tekście, napisanym przez nią samą, Melody zawarła historię, jaką z autopsji zna chyba każda kobieta.
Kolejny utwór Melody Gardot, którym chcę się podzielić, to:
Tym razem wokalistka wspomina niespełnioną miłość. Głęboko w pamięci wciąż zachowuje obraz ukochanego, widzi jego twarz, tęskni za objęciami i przytulaniem, a jego uśmiech kusi ją obietnicą radosnych chwil, tak nieprawdopodobną, jak "a journey to a tropic isle". I "though [she tries] to fight", chociaż próbuje pozbyć się wspomnień, z tęsknoty wpada w nieodpowiednie ramiona. Jednak na samym dnie serca nadal tli się nadzieja, że kiedyś ich ścieżki znów się połączą, że "there'll be a place for you and me". Czyż nie brzmi znajomo?
Na jej najnowszej płycie, z której pochodzą oba powyższe utwory, radosne teksty przeplatają się ze smutnymi. Kolejne opowieści już bez filmików - wszystkie znajdziecie na YT:
"Baby I'm a fool" - ta piosenka przenosi mnie w czasy Al Capone, lat 30/40-tych, kabaretów. Czy miłość to gra? Czy tylko głupiec może się zakochać? Czy to jedynie fascynacja i "tenderness from time to time"? Jaki jest sens tracić dla kogoś głowę, jeśli to i tak pójdzie na marne? Czy zakochać się jest po prostu "cool"? Nieważne! "My heart is beating", więc pocałuj mnie i nie pytaj o nic! "If the stars were mine" to jak kołysanka dla ukochanego/ukochanej. Gdyby gwiazdy należały do mnie, zebrałabym je z nieba i dała Ci je wszystkie. Albo włożyła do słoika. Słońcu nigdy nie pozwoliłabym zapomnieć, by świeciło "upon your face", abys miał tylko słoneczne dni. Gdyby ptaki były moje, kazałabym im "sing a sonnet", gdy Twój telefon dzwoni. Posadziłabym je na skwerze, abyś przechodząc, słyszał piękną muzykę. Nauczyłabym je "such lovely words", aby śpiewały dla Ciebie. Gdyby świat był mój, pomalowałabym go na "gold and green", oceany na pomarańczowo, a niebo na błękitnie. Mieszkałabym razem z Tobą w tym kolorowym świecie. Albo przewiązałabym świat wstążką i dała Ci go. Gwiazdy schowałabym dla Ciebie do słoika, a ptakom kazała śpiewać. "Who will comfort me" - w tym smutnym, króciutkim tekście Melody przyznaje, że ciężko jej na sercu. Zatopiona w nieszczęściu i smutku, próbuje zapanować nad ograniczającymi ją emocjami. Kto ją pocieszy, gdy jej dom się rozpadł?
"Lover Undercover" - w tym utworze Melody zwraca się do mężczyzny tymi słowami: Nie potrzebuję więcej niż mam. Nie będę niczego komplikować. Kiedy tylko potrzebujesz towarzystwa lub miłości innego rodzaju, przyjdź i pozwól mi "easy your mind". Kiedy tylko jesteś smutny, poprawię Ci nastrój. Dlaczego chcesz odejść? Przecież tak łatwo jest zostać w moich ramionach "until the break of day". Kiedy tylko będziesz potrzebował czułości, pamiętaj, że nie wymagam wiele. Uczyń mnie swoją tajną kochanką lub nie kochaj mnie wcale. "Our love is easy" - W tym utworze Melody śpiewa swojemu mężczyźnie o tym, że są dla siebie stworzeni. Jak Adam dla Ewy. Ich miłość, z jednej strony bardzo zwyczajna i oczywista, z drugiej - "like no love I've ever known". "Les étoiles" - to tekst w 2/3 po francusku, ale dość łatwy. Melody rozmawia z gwiazdami (les étoiles), głównie o miłości.
"The rain" jest chyba najsmutniejszym utworem na tej płycie, zarówno pod względem melodii, jak i tekstu. To króciutka scenka między dwojgiem ludzi. Chociaż dzielą łóżko, są dla siebie jak obcy ludzie. Każde z nich patrzy w innym kierunku i boją się spojrzeć sobie w oczy. Przygnębiającą atmosferę między nimi potęgują ulewny deszcz ("rain came down in gusts") i jesienny chmury, pędzone wiatrem po niebie ("clouds raced out across the autumn sky"), gdy kochankowie nieudolnie próbują się pożegnać ("fumbled for a way to say goodbay"). "My one and only thrill" - wszystkim, co interesuje i obchodzi Melody jest tajemniczy On. Ptaki mogą przestać latać, zima może zawładnąć wiosną, statki mogą nie docierać do portów, a "tik" może nie słyszeć "tak". Wszystko to jest nieważne w porównaniu z Nim.
Prawda, że bardzo kobiecie teksty?
Znalazłam nawet filmik z jej występu w norweskim Bergen - z napisami po norwesku :) Śpiewała tam swoją wersję "Somewhere over the rainbow". Wkleję tylko link.
